صفحه نخست اخبار / اخبار تیتر یک / خبر تیتر یک / کمیسیون بازرگانی

گزارش ویژه از اینترپک ۲۰۲۶: خداحافظی با شعار؛ سلام به راه‌حل‌های عملی و هوشمند

نمایشگاه اینترپک ۲۰۲۶ (Interpack 2026) که از ۱۷ تا ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۵ در دوسلدورف آلمان برگزار شد، بیش از هر زمان دیگری نشان داد که صنعت بسته‌بندی جهان وارد فاز جدیدی از بلوغ فناورانه شده است. اگر دوره قبل این نمایشگاه با مفاهیمی مانند «کارخانه هوشمند» و «پایداری» در حد شعار و چشمانداز همراه بود، […]

نمایشگاه اینترپک ۲۰۲۶ (Interpack 2026) که از ۱۷ تا ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۵ در دوسلدورف آلمان برگزار شد، بیش از هر زمان دیگری نشان داد که صنعت بسته‌بندی جهان وارد فاز جدیدی از بلوغ فناورانه شده است. اگر دوره قبل این نمایشگاه با مفاهیمی مانند «کارخانه هوشمند» و «پایداری» در حد شعار و چشمانداز همراه بود، امسال غرفه‌ها مملو از محصولات تجاری و آماده پیاده‌سازی بودند که به سه پرسش کلیدی پاسخ می‌دادند: چگونه با قوانین سخت‌گیرانه زیستمحیطی منطبق شویم؟، چگونه با کمبود نیروی کار و افزایش هزینه‌ها مقابله کنیم؟ و چگونه کارایی خطوط تولید را به شکل واقعی افزایش دهیم؟ محور اول: انقلاب مواد – از کاغذی‌سازی ناممکن‌ها تا تک‌ماده‌ها
بی‌شک بزرگترین هیاهو در سالن‌های مواد اولیه به پا بود، جایی که «فیبری‌سازی» (Fiberization) به یک جریان اصلی تبدیل شده بود . غرفه‌داران نشان دادند که دیگر هیچ بسته‌بندی برای جایگزینی با کاغذ و فیبر «غیرممکن» نیست: یکی از جذاب‌ترین رونمایی‌ها، sleeve فیبری و کاملاً قابل بازیافت برای بستنی قیفی توسط Sappi و Huhtamaki بود. این محصول جایگزین لایه‌های قدیمی آلومینیوم و کاغذ شده که از دهه ۱۹۷۰ استفاده می‌شد و توانسته چالش حفظ تردی قیف در فریزر را حل کند . شرکت‌های AISA و NEOPAC اولین تیوب دنیا را معرفی کردند که ۸۷٪ از کاغذ و فیبر ساخته شده و کاملاً در جریان بازیافت کاغذ قابل پردازش است. حتی درپ این تیوب نیز ۹۵٪ کاغذی است در بخش پلاستیک‌های انعطاف‌پذیر، خبری از ساختارهای پیچیده و غیرقابل بازیافت نبود. LG Chem از فیلم فوق‌نازک ۱۲ میکرومتری پلی‌اتیلن رونمایی کرد و شرکت TOPPAN نیز یک پوچ تک‌ماده ریتورت (Retort) معرفی کرد که می‌تواند دمای ۱۳۱ درجه سانتیگراد را تحمل کند و جایگزین بسته‌بندی‌های چندلایه سنتی برای غذاهای استریل‌شده شود یک استارتاپ سوئیسی فناوری جالبی برای تولید فوم از PET بازیافتی به نمایش گذاشت که ۲۰٪ سبک‌تر از نمونه‌های معمولی است و برای بسته‌های میوه مانند توت‌فرنگی ایده‌آل است . محور دوم: هوش مصنوعی – از ویترین به خط تولید
اگر در ۲۰۲۳ هوش مصنوعی یک «واژه مد روز» بود، در ۲۰۲۶ به یک «بخش جدایی‌ناپذیر از ماشین‌آلات» تبدیل شده بود . نکته کلیدی این بود که شرکت‌ها کمتر در مورد خود AI، و بیشتر در مورد خروجی‌های عملی آن صحبت می‌کردند:
سیستم‌های بازرسی مبتنی بر یادگیری عمیق (Deep Learning) دیگر فقط فلز یا شیشه را تشخیص نمی‌دهند. سیستم جدید HEUFT با استفاده از شبکه‌های عصبی چندلایه می‌تواند آلودگی‌های میکروسکوپی را در شیشه‌های غذا پیدا کند. همچنین، نمونه اولیه BBA قادر بود ناهنجاری‌هایی مثل برچسب گمشده روی محصول را نیز تشخیص دهد .· شرکت Schubert یک سیستم Pick-and-Place مجهز به AI را نشان داد که می‌توانست بسته‌هایی که به طور نامنظم روی نوار نقاله می‌رسند را تشخیص دهد، بردارد، جهت‌دهی کند و حتی به محض رسیدن یک کارتن، به طور خودکار شروع به چیدن محصولات درون آن کند . در غرفه Duravant، سیستمی نمایش داده شد که اپراتور می‌توانست با فرمان صوتی با HMI ماشین ارتباط برقرار کند و مثلاً بپرسد: «بازدهی کلی تجهیزات (OEE) الان چقدر است؟» محور سوم: پایداری و قوانین – دیگر حق انتخابی نیست
سایه سنگین مقررات PPWR اروپا (قانون بسته‌بندی و ضایعات بسته‌بندی) بر سر تمام غرفه‌ها سنگینی می‌کرد. یکی از مدیران نمایشگاه این قانون را «گلوله‌ای که نمی‌شود از آن جاخالی داد» توصیف کرد .
گزارش‌های متعدد از نمایشگاه حاکی از افت محسوس ادعاهای مبهم زیست‌محیطی بود. یک روزنامه‌نگار به شوخی گفت: «احتمالاً کاهش سبزشویی با کاهش گیاهان سبز بزرگ در دکور غرفه‌ها نسبت مستقیم دارد!» اکنون محصولات با برچسب «PPWR-Ready» (آماده برای قوانین جدید) عرضه می‌شدند. استارتاپ سوئدی Innoscentia یک برچسب نشانگر فعال روی بسته‌بندی مواد غذایی پروتئینی (مانند ماهی سالمون) معرفی کرد که با پایش گازهای ناشی از فساد، رنگ آن تغییر می‌کند. این اختراع به مصرف‌کننده اجازه می‌دهد به جای اتکا به تاریخ انقضای محافظه‌کارانه، از سلامت واقعی محصول مطمئن شود و از دورریز عظیم غذا جلوگیری کند . جمع‌بندی: چشم‌انداز آینده اینترپک ۲۰۲۶ به وضوح نشان داد کهصنعت بسته‌بندی دوره سردرگمی میان «پلاستیک یا کاغذ»، یا «سرعت یا پایداری» را پشت سر گذاشته است. پیام اصلی نمایشگاه این بود که راه‌حل‌ها باید به طور همزمان تجاری، عملی و منطبق با قوانین باشند. به نظر می‌رسد دوران پروژه‌های نمایشی و مفهومی صرف به سر آمده و عصر پیاده‌سازی واقعی در خطوط تولید آغاز شده است .لینک منبع