صفحه نخست اخبار / اخبار تیتر یک / خبر تیتر یک / کمیسیون بازرگانی

وقتی سهم ناچیز پلیمر، دستاویز افزایش قیمت می‌شود؛ این بار نایلکس! آنچه پیش‌تر در صنعت مواد غذایی رخ داد، اکنون به‌وضوح در سطح سوپرمارکت‌ها و واحدهای خرده‌فروشی در حال تکرار است. در ماه‌های گذشته بسیاری از تولیدکنندگان مواد غذایی افزایش قیمت محصولات خود را با استناد به رشد هزینه‌های بسته‌بندی و مواد پلیمری توجیه کردند؛ در حالی که گزارش‌های متعدد نشان می‌دهد سهم پلیمر در قیمت نهایی مواد غذایی رقمی محدود و در بازه ۹ تا ۱۵ درصد است و نمی‌تواند توضیح‌دهنده جهش‌های قیمتی سنگین باشد.

آنچه پیش‌تر در صنعت مواد غذایی رخ داد، اکنون به‌وضوح در سطح سوپرمارکت‌ها و واحدهای خرده‌فروشی در حال تکرار است. در ماه‌های گذشته بسیاری از تولیدکنندگان مواد غذایی افزایش قیمت محصولات خود را با استناد به رشد هزینه‌های بسته‌بندی و مواد پلیمری توجیه کردند؛ در حالی که گزارش‌های متعدد نشان می‌دهد سهم پلیمر در قیمت نهایی مواد غذایی رقمی محدود و در بازه ۹ تا ۱۵ درصد است و نمی‌تواند توضیح‌دهنده جهش‌های قیمتی سنگین باشد.

به گزارش اینپیا، همین الگو حالا در سوپرمارکت‌ها نیز دیده می‌شود. طی هفته‌های اخیر گزارش‌هایی از درگیری لفظی میان فروشندگان و مشتریان منتشر شده است؛ درگیری‌هایی که عمدتاً بر سر دریافت هزینه‌های بالاتر برای کیسه‌های نایلونی شکل گرفته است. برخی فروشندگان بابت نایلونی که به مشتری تحویل می‌دهند، مبالغی مطالبه می‌کنند که فاصله محسوسی با قیمت واقعی این کالا دارد.

مشاهدات میدانی نشان می‌دهد قیمت کیسه‌های پلاستیکی در برخی نانوایی‌ها و فروشگاه‌ها که پیش‌تر حدود ۱۰۰۰ تا ۲۰۰۰ تومان بود، اکنون در مواردی به دانه‌ای ۸۰۰۰ تومان رسیده است. این در حالی است که بررسی‌های انجام‌شده از سوی فعالان صنعت پلیمر و گزارش‌های اینپیا نشان می‌دهد چنین قیمت‌هایی با واقعیت بازار مواد اولیه همخوانی ندارد.

بر اساس داده‌های موجود، قیمت نایلون دسته‌دار در بازار در حال حاضر به‌طور متوسط کیلویی ۳۲۰ هزار تومان است؛ هرچند در برخی معاملات نرخ‌های بالاتری نیز پیشنهاد می‌شود. این رقم پیش از آغاز تنش‌ها و حمله به پتروشیمی‌ها حدود ۱۵۰ هزار تومان بوده است. به‌طور میانگین از هر کیلو نایلون دسته‌دار حدود ۱۲۰ عدد کیسه تولید می‌شود. با این حساب، قیمت تمام‌شده هر کیسه در شرایط فعلی حدود ۲۶۰۰ تومان و پیش از افزایش قیمت‌ها حدود ۱۲۵۰ تومان بوده است.

این محاسبه ساده نشان می‌دهد حتی با در نظر گرفتن هزینه‌های جانبی، قیمت‌های چندبرابری که امروز در برخی واحدهای صنفی از مشتری دریافت می‌شود، توجیه اقتصادی روشنی ندارد. فاصله قابل‌توجه میان قیمت واقعی و نرخ فروش، این گمانه را تقویت می‌کند که گرانی پلاستیک و پلیمر به ابزاری برای افزایش حاشیه سود و انتقال فشار هزینه به مصرف‌کننده نهایی تبدیل شده است.

در مجموع، در شرایطی که سهم واقعی پلیمر در قیمت کالاها محدود است و سیاست‌گذار نیز به‌دنبال سامان‌دهی مصرف کیسه‌های پلاستیکی است، تداوم این روند می‌تواند به بی‌اعتمادی عمومی و تشدید نارضایتی مصرف‌کنندگان منجر شود؛ موضوعی که نیازمند نظارت جدی‌تر و شفاف‌سازی دقیق‌تر در سطح خرده‌فروشی است.

لینک منبع