PVC
پی وی سی (PVC) یا پلی وینیل کلراید یک پلیمر مصنوعی است که از مونومر وینیل کلرید ساخته شده است. این یک ماده ترموپلاستیک همه کاره است که به دلیل دوام، مقاومت شیمیایی و مقرون به صرفه بودن شناخته شده است.
پی وی سی (PVC) یا پلی وینیل کلراید یک پلیمر مصنوعی است که از مونومر وینیل کلرید ساخته شده است. این یک ماده ترموپلاستیک همه کاره است که به دلیل دوام، مقاومت شیمیایی و مقرون به صرفه بودن شناخته شده است.
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، ناصر رضایی دبیر اجرایی ستاد اربعین وزارت راه و شهرسازی با اعلام اینکه قیمت بلیت پروازهای اربعین نهایی نشده است، اظهار کرد: شرکتهای هواپیمایی پیشنهاداتی را در این زمینه ارائه کردهاند که در حال بررسی آنها هستیم. وی افزود: در این رابطه 7 جلسه با مسئولان وزارت نفت، ایرلاینها، ستاد سوخت و …..

صفحه نخست اخبار / اخبار تیتر یک / خبر تیتر یک / کمیسیون صادرات
در جلسه کمیسیون صادرات انجمن بررسی شد کنسرسیومهای صادراتی و تولید فراسرزمینی؛ دو راهبرد پیشنهادی برای آینده صادرات صنعت پلیمر ایران نود و سومین جلسه کمیسیون صادرات انجمن ملی صنایع پلیمر ایران به صورت مجازی برگزار شد.
نود و سومین جلسه کمیسیون صادرات انجمن ملی صنایع پلیمر ایران به صورت مجازی برگزار شد.
در این جلسه، راهکارهای توسعه صادرات صنعت پلیمر ایران با محوریت «ایجاد کنسرسیومهای صادراتی» و «تولید فراسرزمینی» در قالب یک طرح راهبردی ارائه شد؛ طرحی که با بررسی وضعیت فعلی صنعت پلیمر، مهمترین چالشهای صادرات و تجربه شرکتهای بزرگ بینالمللی، مسیرهای جدیدی را برای افزایش سهم ایران در بازارهای جهانی پیشنهاد میکند.
بر اساس این طرح، صادرات صنعت پلیمر ایران در سالهای اخیر با چالشهای متعددی روبهرو بوده و تداوم روشهای سنتی دیگر پاسخگوی شرایط رقابتی بازارهای جهانی نیست. در این طرح، آینده صادرات صنعت پلیمر بر سه محور «صادرات سنتی»، «شبکههای صادراتی» و «تولید فراسرزمینی» ترسیم شده است و تأکید میشود که حرکت به سمت مدلهای نوین صادراتی، ضرورتی اجتنابناپذیر برای حفظ و توسعه بازارهای بینالمللی است.
در این گزارش همچنین به جایگاه گسترده صنعت پلیمر در زنجیره تولید کشور اشاره شده و صنایعی همچون قطعات خودرو، فیلمهای پلیمری، بستهبندی، لوازم خانگی، کامپاند، مستربچ، رزین و صنایع پتروشیمی به عنوان بخشهای اصلی این زنجیره معرفی شدهاند که توسعه صادرات آنها میتواند نقش مهمی در افزایش ارزش افزوده و ارزآوری کشور ایفا کند.
از نگاه تهیهکنندگان این طرح، مهمترین موانع توسعه صادرات محصولات پلیمری شامل تحریمهای بینالمللی، مشکلات نقلوانتقال پول، افزایش هزینههای حملونقل، رقابت شدید در بازارهای جهانی، نبود برندهای معتبر بینالمللی، ضعف شبکههای فروش خارجی، کمبود انرژی، تعطیلیهای ناشی از محدودیتهای زیرساختی و نوسانات نرخ ارز است؛ عواملی که موجب کاهش قدرت رقابت صادرکنندگان ایرانی در بازارهای هدف شدهاند.
در ادامه این طرح، با مرور تجربه کشورهای موفق در حوزه صادرات، سه راهبرد اصلی مورد توجه شرکتهای بینالمللی شامل ایجاد شبکههای فروش، توسعه تولید فراسرزمینی و تشکیل کنسرسیومهای صادراتی معرفی شده است. بر همین اساس، پیشنهاد شده صنعت پلیمر ایران نیز با بهرهگیری از این الگوها، مسیر جدیدی برای حضور مؤثرتر در بازارهای جهانی طراحی کند.
یکی از مهمترین پیشنهادهای مطرح شده، ایجاد کنسرسیوم شرکتهای مدیریت صادرات (EMC) است. در این مدل، شرکتهای تولیدی با حفظ استقلال خود، بخشی از فعالیتهای صادراتی را به یک مجموعه تخصصی واگذار میکنند تا از طریق تجمیع ظرفیتها، امکان حضور مؤثرتر در بازارهای بینالمللی، کاهش هزینهها و توسعه شبکههای فروش فراهم شود.
در این طرح، «تولید فراسرزمینی» نیز به عنوان یکی دیگر از راهبردهای توسعه صادرات معرفی شده است. بر اساس تعریف ارائه شده، تولید فراسرزمینی به معنای انتقال بخشی از زنجیره ارزش، نه لزوماً کل کارخانه، به کشور یا بازار هدف است؛ به گونهای که مواد اولیه یا بخشی از فرآیند تولید در ایران انجام شود و مراحل نهایی تولید و عرضه در کشور مقصد صورت گیرد. این مدل میتواند ضمن افزایش رقابتپذیری، دسترسی به بازارهای منطقهای را نیز تسهیل کند.
در بخش دیگری از طرح، نمونههایی از تجربه موفق شرکتهای بزرگ جهانی از جمله Toyota، Sabic، Haier، BYD و Arcelik در توسعه تولید منطقهای، ایجاد شبکههای جهانی تولید و خرید کارخانههای خارجی ارائه شده و این شرکتها به عنوان الگوهای قابل مطالعه برای صنعت پلیمر ایران معرفی شدهاند.
بر اساس این طرح، کنسرسیومهای صادراتی میتوانند خدماتی همچون تحقیقات بازار، بازاریابی بینالمللی، ایجاد دفاتر خارجی، انبارهای مشترک، مدیریت حملونقل و ارائه خدمات حقوقی و بانکی را به اعضای خود ارائه دهند و از این طریق بخشی از هزینههای ورود به بازارهای صادراتی را کاهش دهند.
البته تهیهکنندگان طرح، چالشهای پیش روی تشکیل کنسرسیومها را نیز مورد توجه قرار دادهاند. تنوع محصولات، لزوم تشکیل کمیتههای تخصصی، تدوین آییننامههای اعتماد و محرمانگی، مدیریت تضاد منافع، نحوه تخصیص پروژهها، تفاوت اندازه شرکتهای عضو، طراحی مدل عضویت پلکانی، تقویت فرهنگ همکاری، اجرای مرحلهای کنسرسیوم و ایجاد درآمد پایدار، از جمله مهمترین الزامات موفقیت این مدل عنوان شده است.
در جمعبندی این طرح تأکید شده است که اگرچه توسعه تولید فراسرزمینی راهبردی بلندمدت، سرمایهبر و مؤثر برای افزایش حضور جهانی شرکتهای ایرانی به شمار میرود، اما ایجاد کنسرسیومهای مدیریت صادرات، راهکاری کمهزینهتر، کوتاهمدتتر و عملیاتیتر برای توسعه بازارهای صادراتی و افزایش صادرات صنعت پلیمر ایران خواهد بود.
0 Comments