صفحه نخست اخبار / اخبار تیتر یک / خبر تیتر یک

سرنوشت نامعلوم نمایشگاه‌های پلاستیک ایران ؛ امسال نمایشگاه های پلاست احتمالا برگزار نمی شوند! نمایشگاه‌ها یکی از ابزارهای کلیدی بازاریابی و فروش در صنعت پلیمر به شمار می‌روند؛ تا جایی که آمارها از نقش دوم این رویدادها در تعاملات B2B و فروش حکایت دارند. با این حال، امسال و در پی جنگ ایران و آمریکا و آتش‌بس شکننده، تقویم نمایشگاهی کشور حتی در گام نخست یعنی تنظیم برنامه نیز قرار نگرفته است. صنعت نمایشگاهی ذاتاً به دوران آرامش و ثبات اقتصادی گره خورده و اکنون برگزاری اغلب نمایشگاه‌های داخلی تا اطلاع ثانوی در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. دست‌کم در شش‌ماه نخست سال، عملاً هیچ رویدادی برگزار نخواهد شد. این برای نخستین بار در تاریخ ایران است که صنعت نمایشگاهی چنین سرنوشت نامعلومی پیدا می‌کند.

نمایشگاه‌ها یکی از ابزارهای کلیدی بازاریابی و فروش در صنعت پلیمر به شمار می‌روند؛ تا جایی که آمارها از نقش دوم این رویدادها در تعاملات B2B و فروش حکایت دارند. با این حال، امسال و در پی جنگ ایران و آمریکا و آتش‌بس شکننده، تقویم نمایشگاهی کشور حتی در گام نخست یعنی تنظیم برنامه نیز قرار نگرفته است. صنعت نمایشگاهی ذاتاً به دوران آرامش و ثبات اقتصادی گره خورده و اکنون برگزاری اغلب نمایشگاه‌های داخلی تا اطلاع ثانوی در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. دست‌کم در شش‌ماه نخست سال، عملاً هیچ رویدادی برگزار نخواهد شد. این برای نخستین بار در تاریخ ایران است که صنعت نمایشگاهی چنین سرنوشت نامعلومی پیدا می‌کند.

به گزارش اینپیا، در جنگ ۱۲ روزه که دامنه درگیری‌ها کوتاه‌تر و آتش‌بس پایدارتر بود، نمایشگاه کلیدی ایران‌پلاست صرفاً در مرحله پیش‌ثبت‌نام با تأخیر مواجه شد و سر موعد برگزار گردید؛ رویدادی که به دلیل اهمیت آن، به عنوان دومین نمایشگاه برتر سال شناخته شد. نمایشگاه اصفهان‌پلاست هم هرچند با تغییر زمان به پاییز افتاد، اما لغو نشد. امسال اما ماجرا فرق می‌کند. شرکت ملی پتروشیمی اعلام کرده است که علاوه بر جنگ، به دلیل شرایط حاد صنایع تکمیلی و آسیب‌دیدگی پتروشیمی‌ها، مجوز برگزاری هیچ نمایشگاهی صادر نشده و وزیر مربوطه نیز تاکنون دستوری ابلاغ نکرده است. گویا ملاحظات امنیتی، سایه سنگین خود را بر تصمیم‌گیری‌ها افکنده است.

تعلیق در اصفهان و مشهد؛ غرفه‌هایی که احتمالاً برپا نمی‌شوند

مجریان نمایشگاه‌های پلاست در سراسر ایران زمزمه‌هایی از عدم برگزاری رویدادهای امسال را تأیید می‌کنند. برگزارکننده اصفهان‌پلاست می‌گوید: «مرکز نمایشگاهی اصفهان هنوز تقویم خود را شروع نکرده و ما منتظر خبر آن‌ها هستیم. سال گذشته این نمایشگاه که در خرداد بود، یک هفته مانده به شروع جنگ متوقف و به پاییز موکول شد. اما امسال هیچ برنامه‌ای اعلام نشده است.» او با اشاره به آسیب‌دیدگی زنجیره ارزش پلیمر می‌افزاید: «پس از آسیب پتروشیمی‌ها، بازار مواد اولیه و منابع انسانی دچار مشکل شده و نمی‌توان به سادگی گفت نمایشگاه برگزار شود یا خیر.»

در مشهد نیز وضعیت مشابهی حاکم است. برگزارکننده مشهد‌پلاست با صراحت می‌گوید: «اوضاع صنعت پلاستیک خوب نیست و احتمالاً برگزار نخواهیم کرد.» با این حال، روزنه امیدی وجود دارد: «اگر انجمن‌ها پای کار بیایند، شاید بتوان نمایشگاه را احیا کرد. نظر تشکل‌ها برای ما مهم است و تاکنون چندبار از ما نظر خواسته‌اند، اما با توجه به شرایط پتروشیمی‌ها، امسال برگزاری به صلاح نیست، مگر آن‌که انجمن‌ها و تشکل‌ها حمایت عملی داشته باشند.»

وقتی شرکت‌ها به جای توسعه، در فاز بقا فرو می‌روند

بسیاری از شرکت‌های پلیمری امسال ترجیح می‌دهند در نمایشگاه شرکت نکنند و منابع خود را صرف حفظ وضعیت موجود کنند. به گفته فعالان، صنعت نمایشگاهی کشور تا یک سال آینده خوابیده است و چشم‌انداز سال بعد نیز نامعلوم. سعید ابوالقاسمی، کارشناس توسعه بازار نمایشگاهی، هشدار می‌دهد: «اگر نمایشگاه‌ها را از چرخه سازمان‌ها حذف کنیم، ارتباطات بین بازیگران فعال زنجیره ارزش قطع می‌شود و امکان ارائه همکاری‌های تازه و محصولات جدید از بین می‌رود. باید برای دیدارهای دوجانبه میان تأمین‌کننده و خریدار چاره‌اندیشی کرد. بهترین مدل، مدل اشتراک منافع است. اکنون که دولت مسئولیت‌های بزرگ‌تری دارد و نمایشگاه‌ها تعطیل هستند، این مسئولیت بر دوش تشکل‌هاست. انجمن‌ها می‌توانند در قالب نشست‌های فصلی یا ماهانه، رویدادهای یک‌روزه یا نیم‌روزه برگزار کنند تا زنجیره تأمین کامل شود؛ راهکاری کم‌هزینه‌تر با اثربخشی بالاتر.»

خاطره تلخ جنگ، هزینه‌های سرسام‌آور و غرفه‌هایی که خالی ماندند

آموخته، از دیگر کارشناسان صنعت، به تجربه تلخ سال گذشته اشاره می‌کند: «سال گذشته با شروع جنگ، اصفهان‌پلاست در میانه انتقال ماشین‌آلات آسیب دید. بسیاری از ماشین‌سازها در حین جابه‌جایی تجهیزات دچار خسارت شدند و نمایشگاه به آبان موکول شد. نتیجه؟ ریزش مشارکت‌کنندگان و بی‌تمایلی شرکت‌ها. امسال هم هنوز تصمیمی گرفته نشده و اگر بنا بر برگزاری در شش‌ماه دوم باشد، باید زمان‌بندی پلاست‌ها را با دقت تنظیم کرد.»

او از مشکلات ساختاری نیز پرده برمی‌دارد: «در اصفهان ۹۰۰ واحد صنعتی آسیب دیده است و تولیدکنندگان در مضیقه مالی هستند. هزینه غرفه‌سازی که پارسال ۴ میلیارد تومان جمع می‌شد، امسال احتمالاً به ۶ میلیارد یا بیشتر رسیده و این، هزینه حضور، برگزاری و نیروی انسانی را به شدت بالا برده است. سیاست‌گذار هم دید روشنی ندارد.» به گفته آموخته،تشکل‌ها می‌توانند با برگزاری همایش‌هایی برای بررسی وضع موجود و آسیب

‌های صنعت، فضایی برای هم‌اندیشی فراهم کنند. «می‌توان در قالب کانترهای کوچک و نشست‌های تخصصی، حتی یک ناهار یا شام کاری، ارتباطات B2B را حفظ کرد. ما در اصفهان آماده همکاری با انجمن ملی صنایع پلیمر ایران برای رویدادهای نیم‌روزه هستیم، اما همه اینها نیازمند آرامش کشور و آتش‌بس قابل اتکاست.»

نمایشگاه مجازی جایگزین نیست؛ چتر حمایتی تشکل‌ها بر سر پلاست‌ها

در فضایی که تعاملات گسترده با کشورهای عربی و اروپایی بر اثر جنگ و تحریم‌های جدید قطع یا تضعیف شده، حتی نمایشگاه‌هایی مانند میلان‌پلاست را نیز باید برای شرکت‌های ایرانی از دست‌رفته دانست. به گفته کارشناسان، نمایشگاه‌های مجازی گرچه یک بار امتحان خود را پس داده‌اند، اما هرگز نتوانسته‌اند تأثیرگذاری لمس محصول و دیدار حضوری را برای مشارکت‌کننده و بازدیدکننده تداعی کنند. نگرانی از جنگ و تخریب، دست مسئولان را بسته، اما مشکل اصلی، مشارکت‌کنندگانی هستند که شهرک‌های صنعتی‌شان آسیب دیده، بودجه‌ها در فاز بقا تنظیم شده و توان مالی حضور را ندارند.

با این حال، بازیگران صنعت پلیمر بر این باورند که نمایشگاه‌ها نیازمند ثبات اقتصادی‌اند تا یک شرکت بتواند تعهد فروش بدهد؛ در غیر این صورت، آمار مشارکت‌کنندگان افت خواهد کرد. با توجه به رقابت‌های منطقه‌ای با عرب‌پلاست و استانبول‌پلاست، باید به گونه‌ای حرکت کرد که این افت ملموس نشود و نمایشگاه‌های ایران جایگاه خود را از دست ندهند. در این میان، چتر حمایتی تشکل‌ها، به‌ویژه انجمن ملی صنایع پلیمر ایران، باید بر سر نمایشگاه‌های پلاستیک گسترده شود. اکنون که دولت درگیر اولویت‌های بزرگ‌تری است، این تشکل‌ها هستند که می‌توانند با طراحی رویدادهای جایگزین، از گسست کامل ارتباطات زنجیره ارزش جلوگیری کنند و روزنه‌ای برای بقای تعاملات باز نگه دارند.

جمع‌بندی

نمایشگاه‌های پلاستیک ایران در سال جاری در یکی از بی‌سابقه‌ترین بحران‌های تاریخ خود قرار گرفته‌اند. جنگ، ناامنی، آسیب صنایع مادر و تکمیلی، تورم افسارگسیخته و نبود چشم‌انداز روشن، دست به دست هم داده‌اند تا تقویم نمایشگاهی کشور سفید بماند. با این حال، اجماع کارشناسی بر آن است که حذف کامل این رویدادها به معنای قطع شریان ارتباطی میان تأمین‌کنندگان و خریداران خواهد بود. تشکل‌ها می‌توانند با طراحی نشست‌های فصلی، رویدادهای نیم‌روزه و کانترهای کوچک، این خلأ را تا زمان بازگشت ثبات پر کنند؛ راهکاری که هم کم‌هزینه‌تر است و هم در شرایط فعلی، تنها گزینه عملی پیش روی صنعت پلیمر ایران.

لینک منبع